я зламалася...

заўважыла, што мне ўсё адно на меркаваньні іншых адносна мяне.

яшчэ месяц таму было не ўсё адно. рэагавала, расстройвалася, нават плакала, дурніца. а зараз - ніфіга! нешта зламалася ўва мне.

Не зламалася.
То стрыжань пачаў расці :)
Хутка будзе не ўсё адно зноў, але то будзе ўжо іншая якасць успрымання.
:)
Стрыжань унутраны, духоўны - то не перакананні, не упэўненасць, не светапогляд...
То нейкае такое апірышча, якое надае жыццё сэнс. ІМХО.
правильно!
на все не відреагуєш:)
тільки це зветься не зламалося, а "Ася стає дорослою, вчиться любити себе і шанує свої нервові сили" :)
я і не хацеў таго сказаць, проста гэта была мэтафара на "стаць мужчынам"
У мяне бывае часамі такое: усё адно што тут хто кажа і думае пра мяне. Але раптам нехта калоў у самы балючы пункцік і мая упэўненнасць лопалась і балюча біла :(
Не переживай! Ты не сломалась, а повзрослела. А некоторые не могут это сделать до самой кончины ;)
Засталося кінуць пераймацца з гэтай нагоды.
Падабацца ўсім немагчыма.