Грамошча. Паміраючая вёска

Езьдзілі на радзіму Ягоных продкаў. Прыбралі могілкі, прайшліся-праехаліся па мясцінах, дзе вучыліся-жылі-працавалі дзядуля, бабуля, прабабуля…

Вёска Грамошча Полацкага раёна. Адсюль Ягоная радня па лініі маці. Вельмі прыгожыя масціны. Шмат дубоў і ліпаў. Рака Грамашчанка. Многа прасторы і буйныя рамонкі, што мяне асабліва ўзрадавала.

Хата, у якой жыла сястра Ягонага дзеда, некалькі разоў правозілася. Сям’я прабабулі і прадзядулі жыла на хутары. У часы калектывізацыі ім загадалі праязджаць у вёску і далучацца да калгаса (пасьля вайны перайменаваны ў «Зару»). Іначай – высылка ў Сібір. Гэтую навіну паведамілі сям’і харошыя людзі. Афіцыйных папярэжданьняў не было. Давялося перавозіць дом і далучацца да калгаса. У вайну дзед пайшоў у партызаны. Сям’я ня выдала яго немцам. Яны, у сваю чаргу, забралі сруб дома пад камендатуру нямецкіх войскаў. Пасьля вайны дзядуля праехаў у Полацк, а баба Надзя – ягоная сястра, працавала ў вёсцы.

Вось той самы дом. Закалочаны і вельмі сумны. У Ягонай маці і цёці на вочы навярнуліся сьлёзы, калі яны пабачылі дом продкаў у такім занядбаным стане…


Далей

Comments have been disabled for this post.