Рэўнасьць

Учора і сёньня доўга абмяркоўвалі з сябрамі вольныя стасункі.  зайшла размова пра рэўнасьць

Хачу падзяліцца сваімі думкамі наконт рэўнасьці

Як на мяне, то гэтае пачуцьцё зьўляецца там, дзе няма каханьня. Узаемнага. Ёсьць жаданьне валодаць, валадарыць. Калі адзін лічыць, што партнёр яму належыць, то і зьяўляюцца падазрэньні (часта безгрунтоўныя і пустыя) і як вынік - пякучая рэўнасьць. Рэўнасьць не дае спакою ні аднаму, ні другому чалавеку ў пары. Адзін выносіць мозг іншаму сваімі пустымі прэтэнзіямі, іншы пакутуе ад несправядлівых наездаў. 

Рэўнасьць нараджаецца ад няўпэўненасьці аднаго (ці абодвух) у сабе, у тым, што толькі ён (яна) - той самы АДЗІНЫ неабходны чалавек ў жыцьці іншага. Калі пачуцьця роднасьці, еднасьці, неабходнасьці няма - ёсьць рэўнасьць. Яна - нішчыць. 

Мяне раўнавалі. Страшна. Пакутліва. Безвыходна. Раўнавалі да кожнага мужчыны, які апынаўся побач с мной. Я была фактычна пад хатнім арыштам: ні пагуляць з сябрамі столькі, колькі я хачу, ні зьезьдзіць у іншы горад проста адной... Пра падарожжа ў іншую краіну (семінар, стажыроўка) і размовы не магло нават быць!.. 

Быць ахвярай раўнівага чалавека  - пакута. Раўнаваць - ня меншая пакута.  

Трэба кожнаму з нас зразумець, што толькі чалавек, не абмежаваны ва ўласнай свабодзе будзе побач з вамі ШЧАСЬЛІВЫ. Шчасьце - у гармоніі. Гармонія - у свабодзе. Свабода - у даверы. Давер...

Калі няма даверу - няма нічога. Ёсьць рэўнасьць. Якая нішчыць. 

Можна сустракацца з чалавекам, нават жыць зь ім і пастаянна думаць: недзе ёсьць лепшая (лепшы), раздражняцца па дробязях  і пакутаваць ад ўласнае дурноты-слабасьці-рэўнасьці.

А можна працаваць над адносінамі, кожны дзень заваёўваць любімага чалавека, адкрываць яго для сябе. Берагчы. Эканоміць. Любіць. І ведаць - гэта мой родны чалавек, а значыць - адзіны. І - усе іншыя мужчыны (жанчыны) стануць астатнімі... І для рэўнасьці папросту ня будзе месца. 

Я выбіраю другі шлях. 
  • Current Mood: okay okay
Вой, дарагая, не ведаю... Відаць, кожны чалавек хоць раз у жыцці сутыкаўся з рэўнасцю. І ў кожнага тут - свой вопыт, свае аргументы... Вельмі цікава, якія будуць каментары да твайго допісу. Цікавая тэма.
цікавая тэма... неадназначная, спрэчная, цяжкая

канечне, сутыкаўся кожны. але калі ты разумееш, што рэўнасьць не на карысьць стасункам - будзеш працаваць над сабой. ведаць і разумець - ужо многа.
Прыступы рэўнасці натуральныя нават для самых рацыянальных людзей, мяркую. Я раўнівец і не хаваю гэтага.
Рэўнасьць - гэта няўпэўненасьць у сабе і ў пачуцьці "каханага" чалавека да цябе... Няўпеўнасьць у каханьне. А хіба можна быць упэўнены ў каханьне? За каханьне трэба замагацца, каханьне трэба заслужыць. Ніколі нельга быць упэўнены ў тым, што цябе кахаюць.
==Рэўнасьць нараджаецца ад няўпэўненасьці аднаго (ці абодвух) у сабе...==
Які наіў...
==Рэўнасьць нараджаецца ад няўпэўненасьці ...у тым, што толькі яна той самы АДЗІНЫ неабходны чалавек ў жыцьці==.
Ад такой няўпэўненасці нараджаецца жаданне схадзіць налева і праверыць, але не рэўнасць))
наіў? а што не наіў?
нуну
вы толькі можаце прыйсьці і сказаць "гэта гаўно". а напісаць што ВЫ думаеце - амаль заўжды слабо
Ёсць разуменне паталагічнай рэўнасці - гэта хвароба, вельмі добра, дарэчы, апісаная Шамякіным у "Сэрцы на далоні".
Ёсць разуменне рэўнасці як выніка адносінаў да сваёй абраніцы як да асабістай уласнасці.
Ёсць разуменне рэўнасці як рэзультата невытлумачальнага страху згубіць шчасце - свайго роду адна з фобій.

Калі цікавіць, можна пагугліць і пачытаць яшчэ - цэлыя трактаты.
мая імха - рэўнасць у той ці ірншай форме і ступені заўсёды прысутнічае ў адносінах закаханых. няма яе - няма і кахання.

Шыкоўная аватарка!
Малайчына, Ася!
"Рэўнасьць нараджаецца ад няўпэўненасьці аднаго (ці абодвух) у сабе..."

калі вы не ўпэўненыя, што жанчыне ніхто, акрамя вас, непатрэбны, калі вы баяцеся, што яна ад вас рана ці позна можа сысьці да іншага. тады і пачынаеце штучнымі спосабамі імкнуцца ўтрымаць яе побач. і нараджаецца падазронасьць і рэўнасьць

і паспрабуйце пераканаць у адваротным.

да. і не забудзьце пры адказе сваё кароннае: "Ася, вам толькі 22. А я жыцьцё пражыў".
да: перад тым, як рабіць высновы, чытайце подпіс "да ну вас!" - толькі і мелася на ўвазе.

паколькі выбачацца за пустой трёп і безпадстаўныя наезды вы не ўмееце - усё.
Сапраўды, калі б у вас была ўзаемнасць, навошта было "проста адной" ездзіць у іншыя гарады, гуляць з сябрамі, і нават наведваць іншыя краіны? Сапраўднае каханне - гэта ахвяраванне сябе, свайго жыцця, і нават сваёй свабоды. Калі вы не гатовыя несці ўсё гэта на алтар кахання, то адпусціце тую любоў, ня трэба катаваць чалавека, які вам блізкі