“Translations” (“Пераклады”) - "Тутэйшыя"?

Глебушка Лабадзенка лічыць, што спектакль Пінігіна “Translations” (“Пераклады”) - гэта "Тутэйшыя"....

"Цяпер спектакль называецца “Translations” (“Пераклады”)

І аўтар не Янка Купала, а ірландскі драматург Брайан Фрыл. У астатнім сэнс той жа.

Як памятаем, ідэя “Тутэйшых” была ў тым, што жывуць тут сабе тубыльцы-беларусы, да якіх па чарзе прыходзяць захопнікі – то немцы, то палякі, то расейцы. І кожны лезе ў наш манастыр са сваім статутам, кожны навязвае свае правілы, мову і парадкі. І знаходзяцца між тубыльцаў-беларусаў ашавуркі-падсцілкі кштлту Мікіты Зносака, які лёгка згаджаецца быць Нікіцеім Зносіловым."


чытайце думкі Глеба на ягоным блогу
Теги:
люблю "Тутэйшыя", много раз ходила на спектакль.
а “Пераклады”, не знаешь, посмотреть где можно?
Дарэчы, не згадаеце - ці быў захаваны ў пінігінаўскай пастаноўцы пасаж пра тую фразу, якую мы, падобна амэрыканцам, "мусім напісаць на нашым сьцягу"? :)
Тэкст Глеба мяне толькі ўмацаваў у першым уражаньні ад гэтай моўнай эквілібрыстыкі. Замест таго, каб мінімальна выкшталціць тую ж мову, нашыя пацыенты займаюцца эскалацыяй міжнацыянальных супярэчнасьцяў.
Як там у класікаў: "Мы жывём на акаліцы // не палякі, не расійцы // а расійцы ды палякі // нам да дупы, нам да..."
Сумна гэта ўсё.
Пад хвост лепей увогуле нікому не глядзець - беларус ці не :) Мы зараз не пра гэта размаўляем, і ўвогуле, не ў Пінігіне справа. Ды й цытата ў маім папярэднім допісе якбэ намякае, што праблема нацыянальнай заклапочанасьці можа распаўсюджвацца ў тым ліку і на пэўную частку трупы :)